İhtiraslı, cazibeli, manen güçlü bir insan. Bir köle Yönetmek isteyen bir köle. En ihtişamlı imparatorluğun en ihtişamlı padişahını yöneten bir köle.

Onun Padişah için yaptığını hayal ettiğimiz dans nasıl olurdu?

Danstaki karakter kişinin kendi içinde başlar. Bir çeşit beden dili olarak, dans duyguların ve düşüncelerin yansımasıdır.

Gözlerimizi kapatıp mühteşem yüzyılda Aleksandra olduğumuzu hayal edelim ve Hürrem’e dönüşelim.

İhtiras, cazibe ve güç yetenek değildir, herkesin içinde gizlidir.

Görev: onu keşfetmek!

Hürrem’in parmak zilleri var mıydı? Bilemiyoruz. Ama bizim var!

Hürrem sonsuz bir hikaye… Bedenlerimizden memnun olmak, maddi ve manevi varlığımızdan zevk almaksa bizim bu dersteki nihayi amacımız.

Eğitim yeri : M3 Works Tünel Studyosu

Kumbaracıbaşı Yokuşu Leb-i Derya Giriş Katı Tünel / Beyoğlu

ORYANTAL DANS HAKKINDA BİLGİ

Oryantal dansı belki de dünyanın bilinen en eski danslarının başında gelir. Oryantal dansı çok değişik coğrafi bölgelerde ve bölge özelliklerine uygun değişik formlarda yapılır. Dansın dünya’da bilinen genel adı “Belly Dance” iken, Mısır’da “Raks Sharki”, Fransa’da “dance du ventre” (göbek dansı demektir), Yunanistan’da ” Cifte telli”, Ortadoğu ülkelerinde ise “danse oriantale” yada “oryantal” adları ile tanımlanır. Bu dansı diğer danslardan ayıran belli başlı özellikleri vardır.

İslâm öncesi inancı ve erotizmi birlikte içeren apayrı feminin bir yapısı vardır. İnanç ve erotizmin bir arada oluşu bir çelişki gibi algılanması, oryantal dansın bir süre hor görülmesine, aşağılanmasına ve de aynı zamanda çok sevilmesine yol açmıştır. Orijini, antik dönemin doğurganlık, bereket kültünde yatar. Tüm antik uygarlıklarda bereketi sembolize eden tanrıçalar görülür. Mesela, Mylitta, Isis, Ashtıreth, Ishtar, Hathor, Afrodit, Venüs ve Ceres gibi.

Geleneksel olarak yalınayak yapılan bir danstır. Bu kriter, dansçının Toprak Ana’yla direk temasının asla kesilmemesi kriteridir.

Oryantal dansı, günümüzde geleneksel doğu müziğinin dışında müziklerle de yapılmaya çalışılıyor. Ancak batı ezgileri ve ritmi ölçüsüzce kullanılarak bu dansın karakterini olumsuz etkilemekte, onu dejenere etmektedir. Oryantalde dansçının, dans ederken aynı zamanda bazı ritim aletleriyle, zil, tef gibi, müziğe eşlik ettiği görülür.

Oryantal dansı kadın vücudunun özelliklerine göre tasarlanmıştır. Karın kaslarıyla, kalça hareketleriyle, göğüs hareketleriyle en iyi kadın vücuduna uygundur. Toprağa değen yalın ayaklarla, sıkı ve katı bir danstır. İnsan vücudunun akıcı, pürüzsüz, kompleks ve etkileyici hareketleri, çalkalama ve dalgalanma hareketlerinin çeşitliliği ile dansın karakteri ortaya çıkar. Doğu dansları, batının adıma dayalı danslarından farklı olarak kasların hareketine dayalı danslardır. Dolayısıyla adımlar çok narindir ve asla zıplama olmaz, toprakla olan temas daima korunur.

Yılan, kılıç, meşale, mum, peçe, tül, baston yada sopa gibi malzemelerin dansta sıklıkla kullanıldığı görülür. Bunların her birinin birer anlamı olmakla birlikte genel olarak, sihri ve ilkel insanın korunma amaçlı kullanımı simgelerler. Bu aletlerin dansta kullanılması yörenin folklorunda da görülür.

Oryantal dans, tabii ki folklordan da etkilenmiştir ama solo yapılan bir dans olduğundan daha profesyonel bir eğitim ve sıkı çalışma gerektirir.Grup danslarında bireylerin yapacağı hatalar göze batmazken, solo dans olan oryantalde dansçının tüm figürleri kusursuzca yapması beklenir. Solo dans olan oryantal bu nedenle de bir trans dansıdır. Tüm dans boyunca derin konsantrasyon ve dikkat ister.

Oryantal dansın temel özelliği izolasyon dansı olmasıdır. Vücudun çeşitli öğelerinin ritim eşliğinde izole hareketlerine dayanır.

Oryantal dansı ve müziği senkop özellikler de taşır. Mısır, Roman ve Türk ekolleri ortak özellikler taşırlarsa da birbirlerinden farklılıklar da içerirler.

MODERN DANS HAKKINDA BİLGİ

Modern dans, 20. yüzyılın başlarında balenin değişmez kurallarına tepki olarak gelişen bir dans türüdür..

Bu dans, hemen her tür müziğe uydurulabilir. Yeni hareket stilleri yaratmak için diğer dans hareketleriyle birleştirilebilir. Modern dansta amaç, vücudün doğal duruşundan yararlanmaktır.

2. Dünya savaşının başlarından itibaren yapılmaya başlanmıştır.O zamanlar sadece bir dans türü olarak görülen modern dans şimdi dinlendiricidir ve her müzik türüne ayak uydurabilir

BALE HAKKINDA GENEL BİLGİ

Bale, belli figürlere, adım atışlara dayalı dans ve müzikli gösteri türüdür.

Bale dansı, mimik, müzik, duygu ve dekor sanatlarının ileri standartda birleştirilerek kullanan bir tiyatro gösterisi olarak tanımlanabilir. Asıl eleman olarak kullanılan dans aslında İtalyanca “dans” anlamına gelen “ballo” ya da “balletto” sözcüğünden türetilmiştir.

Bale uzun yıllar süren bir eğitimle öğrenilir, çoğunlukla müzikli yapılır. Erkek dansçılara “balet“, kadın dansçılara “balerin” denir.

Balede tayt, mayo ve “tütü” denilen özel etek ve bunun gibi giysiler kullanılır. Bale terminolojisinde ayakların tam parmak ucunda durmasını sağlayan ayakkabıya “point” ya da “puant” denir. Bale yapılmadan önce esneme hareketleri mutlaka yapılmalıdır; yoksa ısınılmadan hareketler yapıldığı için kaslar yırtılabilir ya da vücudun biryeri incitilinebilir.

Bu en güzel gününüzde unutamayacağınız anları arttırmak için sizinleyiz.

Öncelikle birlikte size en uygun müziği ve dansı seçiyoruz. Gelinliği, düğün salonunu, oturma planını gözden geçiriyoruz. Stresinizi üzerinizden alıyoruz. Dansın akışını, ritmini ve ruhunu çözüyoruz. Eğitim sonunda bu dansı hayatınız boyunca müzik duyduğunuz her anda yapabileceğiniz şekilde öğreniyorsunuz. Böylece balayınızda ya da çocuklarınızın düğününde de dans edebiliyor oluyorsunuz. Kaç saatlik ders ile öğreneceğiniz tamamen size bağlı. Minumum 3 maksimum 5 saat ders ile dansı tamamlamış oluyorsunuz.

DÜĞÜN DANSI HAKKINDA GENEL BİLGİ

Kafkas derslerimiz Chevenburi Gürcü Kültür Evi hocası denetiminde yapılmaktadır.

KAFKAS DANSI HAKKINDA BİLGİ

Erkekler sert ve keskin hareketleriyle korkusuz birer kartalı andırır.Mert,yiğit ve cesur karakterlerini sembolize eder hareketleri. Kızlar ise tam bir güzellik ve asillik abidesidir.Dans ederken eşiyle inanılmaz bir ahenk içerisindedir. Nazik ve kibar dönüşlerle eşinin hareketli oyununa(yerine göre hızlı,yerine göre yavaş) eşlik eder.
Kafkas Halk Dansları, Kafkas Dağları’nın özgürlük hareketidir.
Kafkas Halk Dansları, bitmeyen bir ateşin öyküsüdür.
Dünya’nın en büyük ve en asil danslarıdır onlar.Her biri ayrı güzelliktedir.İzlemeyenler varsa bu büyük kaybı bir an önce gidermelerini tavsiye ederim.
Bu danslar bir büyüdür, sizleri çok uzaklara, masal diyarına alır götürür..

En önemli kafkas dans ekibi Rustavi’dir.Genelde davul,tulum,akordeon kullanılır.

SİRTAKİ HAKKINDA GENEL BİLGİ

Sirtaki günümüz Yunan kültürünün ayrılmaz bir parçası haline gelen Sirtaki dansı Bizans döneminde İstanbul’da oynanan Hasapiko Argo dansından doğmuştur. Hasapiko ağırlıklı olarak İstanbul’un Fener ve Balat semtlerinde, kasap loncaları arasında doğdu ve 1900′lü yılların başına kadar kasap loncalarında popülerliğini korudu.

Ancak Bizans’ta günlük yaşamdan kesitler sunan bir eserde, kasapların hayvanları kesmeden önce bir tür vicdan rahatlatma ritüeli olarak hayvanların etrafında döndükleri, önlerinde diz kırıp çöktükleri türünden bilgilere rastlanır. O dönemde Bizans kasaplarının çoğu Arnavut olduğu halde, Hasapiko’nun niçin bir Yunan dansı olarak ünlendiği ise başka bir muammadır. Ama eminiz ki yeni çalışmalar ortaya çıktıkça dansın kökenine ilişkin bilgilerimiz zenginleşecek, değişip çeşitlenecektir.

Sirtaki mi Hasapiko mu, yoksa Sirtaki-Hasapiko mu?

İsimlendirme konusunda, özellikle de Yunan olmayanlar arasında ciddi bir kavram kargaşası, anlaşmazlığı söz konusu. Yine de kimi isimlendirmeler artık yerleşik hale gelmiş durumda. Öncelikle, Sirtaki görece yeni bir sözcüktür, 1960′lı yıllarda kullanılmaya başlamıştır. O yıllara kadar asıl kullanılan sözcük Hasapiko ve onun türevleridir; Hasapiko Argo (Ağır Kasap), Hasapiko Grigoro (Hızlı Kasap) ve Hasaposerviko (Sırp Kasabı) gibi.

Peki Sirtaki nereden çıktı? Sirtaki sözcüğü, bir diğer Yunan dansının adı olan Sirto sözcüğüne, Yunanca’da küçültme ve şirinleştirme eki olan -aki soneki eklenerek elde edilmiştir. Bu yeni isimlendirmeye Hasapiko’da yapılan bir değişiklik nedeniyle ihtiyaç duyulmuştur. Böylece Hasapiko Argo ile Sirtaki arasındaki farka gelmiş oluyoruz; Hasapiko Argo aynı ritimle başlayıp biten yavaş bir danstır. Ancak özellikle Theodorakis ve Hacıdakis gibi bestecilerin 1960′lı yıllarda geleneksel Yunan müziklerine getirdikleri yeni yorumlarla birlikte, geleneksel Yunan dansları da bu dönemde belli bir değişime uğramıştır. Ağır bir ritimle başlayan Hasapiko Argo belli bir noktadan sonra giderek hızlandırılmaya başlamıştır. İşte bu yeni türü saf Hasapiko’dan ayırmak için Sirtaki sözcüğü türetilmiştir. Yani Sirtaki, Hasapiko Argo ile başlayan ama bir süre sonra hızlanan dansın adıdır. Öyleyse Sirtaki hem Hasapiko’ya bağlıdır hem de ondan bağımsızdır.

Öte yandan, bu isimlendirmeleri karmaşık hale getiren şey çeşitli kesimlerin bu danslar karşısındaki tutumlarıdır. Bu anlamda Sirtaki sözcüğü günümüzde bir parça aşınmıştır. Yunan kültürünün özgünlüğü hakkında kaygı taşıyan çevreler Sirtaki sözcüğünü dejenere olmuş, içi boşaltılmış bir sözcük olarak görür ve bu yüzden genellikle Hasapiko sözcüğünü kullanırlar. Bu kültürü fazlaca bilmeyenler ise Hasapiko Argo için bile Sirtaki isimlendirmesini kullanırlar. (Ben ise, çeşitli faktörleri dikkate alarak Sirtaki-Hasapiko isimlendirmesini daha kapsayıcı ve açıklayıcı bulduğum için böyle bir isimlendirme kullanmayı tercih ediyorum.)

Sirtaki-Hasapiko Müzikleri

Sirtaki-Hasapiko parçalarının müziksel yapısı çoğu zaman 2/4′lük bir ölçüye dayanır. Tempo genellikle 60-65 bar/dakika biçimindedir. Bu standart ölçünün yanı sıra, özellikle Sirtaki parçaları 2/4′lük Hasapiko ölçüsü ile başlayıp, 4/4′lük Hasaposerviko ölçüsü ile bitmektedir. Bu tür parçalarla dansedilirken, dansa ağır Hasapiko ritmi ile başlanır, daha sonra şarkının bir yerinde müziğe bağlı olarak yumuşak ya da sert bir geçişle Hasaposerviko’ya geçilir. Bazı Hasapiko müziklerinde, özellikle de eski parçalarda taksimia denilen uzun bir intro bölümü vardır; ancak yeni parçalardaki taksimialar çok daha kısadır, hatta kimi yeni parçalar doğrudan ritimle başlamaktadır.

Sirtaki-Hasapiko Müziklerinin Enstrümanları

Sirtaki-Hasapiko müziklerinin geleneksel enstrümanı kuşkusuz Buzuki’dir. Yunanca’daki “buzuki” sözcüğü Türkçe’deki “bozuk” sözcüğünden türemiştir; zira buzuki olarak bilinen çalgı, Anadolu’da yaygın bir şekilde kullanılan Bozuk Saz’ın küçültülmüş bir türevidir. Buzuki dışındaki Sirtaki-Hasapiko müzik enstrümanları arasında şunlar sayılabilir: bağlama (baglama), ud (udi), santur (santuri), kanun (kanoni), çimbalo (santurun biraz daha geliştirilmiş türevi), laterna, tulum (gayda), davul (daoli) ve akordeon. Yeni müziklerde bunlara org, gitar ve piyano da eklenmiştir. Sirtaki müziklerinde kimi zaman bu enstrümanlardan birkaçı, kimi zaman da tümü çeşitli kombinasyonlarla bir araya getirilerek, birlikte veya dönüşümlü olarak kullanılmaktadır. Ancak buzuki ve baglama çoğu parçada temel enstrümanlar olarak öne çıkar.

Figürler

Sirtaki-Hasapiko, balo salonlarında büyük bir disiplin ve ciddiyetle icra edilen “avant-garde” danslardan oldukça uzak bir karaktere sahiptir. Modern batı danslarıyla kıyaslandığında, Sirtaki-Hasapiko yalın bir danstır. Ama basit değildir. Bu dansta da belli bir beceri ve ustalık gerektiren birçok karmaşık figür vardır. Bununla birlikte, çeşitli sıçrama ve bükülmeleri saymazsak, Sirtaki-Hasapiko’da bedeni çok zorlayan veya aşırı bir çeviklik gerektiren figürler çok fazla değildir. Hayatlarında hiç dansetmemiş bazı öğrencilerim bile çoğu figürü kolayca öğrenebildi. Ama tuhaf olan şu ki, insanlar esasen basit figürlerde daha çok zorlanıyorlar. Belki de böylesi figürleri hafife aldıkları için! Genel olarak bakıldığında, Bu daınsta öğrenilmesi zor olan şey figürler değildir; esas zorluk, bu figürlere can ve ruh kazandıracak bir tarzı ve havayı kazanma noktasında karşımıza çıkıyor. Yani Sirtaki-Hasapiko öğrenilirken üzerinde en çok durulması gereken şey estetiktir. Figürlerin bedene iyice oturup refleksleşmesi anlamına gelen estetik ise zamanla, ancak bir figür defalarca yapıldıktan sonra kazanılabiliyor. Sevindirici olan şey şu ki, diğer danslarla kıyaslandığında, bu süreç Sirtaki-Hasapiko’da çok hızlı işliyor; öğrenci birkaç hafta içinde çarpıcı bir gelişim kaydedebiliyor.

Sirtaki-Hasapiko ve diğer Yunan danslarının figürleri üzerine pek çok araştırma yapılmıştır. Yunan halk dansları üzerine yaptıkları önemli araştırmalar ve çalışmalarla tanınan Prof. Alkis Raftis ve Dora Stratou gibi araştırmacılar çeşitli figürlerin ortaya çıkışı ve bu figürlere yüklenmiş anlamlar üzerinde hayli ilginç gözlemlerde bulunmuşlardır. Bu çerçevede ele alındığında, Sirtaki-Hasapiko figürleri üç farklı kategoriye ayrılır; coşku ve sevinç figürleri, koyverme ve dağıtma figürleri, toparlanma ve durulma figürleri. Bu figürlerin tümü aynı müzik parçasında ardışık olarak yapılabilir; öte yandan bazı parçalar belli bir figür grubuna daha uygundur.

Derslerimizin içeriği Harmandalı, Zeybek ve Ege Yöresi Halk Oyunlarından oluşur.

ZEYBEK HAKKINDA BİLGİ

Ege denilince akla Zeybek gelir. Mert, cesur, atılgan, mazluma dost, haksızlığa düşman olarak tanınırlar. Türk köylüsünün tipik bir örneğidir. Kurtuluş savaşında gösterdikleri başarılar ünlerine ün katmıştır. Bugün Zeybeklik tarihi bir anı olarak yaşatılmaktadır.

Bölgenin oyun türü Zeybektir. Batı Anadolu’nun hemen hemen her, yerinde ”Zeybek” türündeki oyunlar görülür. Afyon, Antalya, Isparta, Burdur, Sakarya çizgisinin batı tarafında kalan illerimizde bu tür oyunun büyük etkileri vardır.

Yörede kadınların oynadığı oyunlara ”Kadın Zeybek”, erkeklerin oynadığı oyunlara ”Erkek Zeybek” denilmektedir.

Kadınların oynadığı oyunlar

erkeklerin oynadığı oyunlara göre daha yürüktür. Erkek oyunlarının yöredeki bir diğer adı da “Ağır Zeybek” tir. Ege nin bir çok yerinde oynanan bu tür oyunların en ağırlarına İzmir, Aydın, Muğla, Manisa illerinde rastlamak mümkündür. Zeybek oyunlarının diğer oyunlara (Bar, Halay, Horon v.b.) göre en büyük özelliği tek olarak serbest oynanmasıdır. Toplu olarak oynanan Zeybek oyunlarında oyuncular arasında müzik ve ritim hariç hiçbir bağ bulunmaz. Oyunu oynayan kişi hiçbir kurala bağlı kalmadan tamamen içinden geldiği gibi oynar.Zeybek oyunları toplu olarak oynandığında, yöresel olarak daire formu kullanılır.

HIP HOP derslerimizin içeriği:

• Isınma, kondisyon, pre-streching (20dk)Hip Hop dansı için karın, sırt ve bel kaslarının kuvvetli ve esnek hale gelebilmesi için dersin en önemli bölümü
• Koreografi / Rutin öğretimi
• Basit hareket tekrarları
• Streching
• Ayda bir kez break dance (bboying) hareketleri (el ve kafa duruşları gibi) çalışması. (dersin son 15dk’sı)

HİPHOP HAKKINDA GENEL BİLGİ

Hiphop 1970′ li yılların sonunda Amerika’ da kötü koşullarda ve azınlık olarak yaşıyan zencilerin oluşturduğu bir kültür ve yaşam tarzıdır. Bu kültür Rap müziği, Graffiti sanatı, Break dansını ve Dj’ liği içerir. Hiphop kültürünün doğmasında Funk, Soul ve Jazz müziğinin etkisi oldukça büyük..

Rap: Rap müzik 1970′lerin başında New York’un siyah gettolarında doğdu. Rap’in “Rhytm And Poem” (‘Ritim ve Şiir’ ya da ‘Ritmik Şiir’) veya “Rhytmic American Poetry” (Ritmik Amerikan Şiiri) sözcüklerinin kısaltması olarak bilinir. Rap, müziğin tempo ve ritmine uyarlanıp beat eşliğinde söylendiği sokak tarzı ve sert sözlerin ağır bastığı Hiphop kültürünün içindeki başlıca dört elementten biridir.

Mc: Açılımı ve Kelime anlamı: Master of Ceremony (seremoni lideri)

Tanımı: Rap’te Şarkı sözünü yazan, şarkıyı söyleyen , rap stilini belirleyen, bass ve ritim ayarını müziğe uyduran kişilere Mc denir. Mc bölümlere ve yaptığı işlere göre gruplara ayrılır. Mc : Solisttir, şarkıyı söyler ve rap sitili düzenlemekle hükümlüdür.

Breakdance: Break dance, “sokak dansı” olarak da bilinen hiphop kültürüne ait dans türü. B-boy ve B-Girl: Kız break dansçılara b-girl, erkeklere b-boy deniyor.

Graffiti: Graffiti, sprey boyalarla duvarlara, trenlere ve özellikle sokaklarda çizilen illegal resim ve yazılardır

Writer: Writer ingilizce bir kelimedir anlamıda Çizen demektir, hip hop kültürünün dalı olan Graffitide ise , Graffiiti yapan ve çizenler için kullanılan Terimdir… Graffiti sokak sanatı olduğu için Writer’lar da sokak sanatçılarıdır

Dj: Açılımı Disk Jokey. Müzik akışını kontrol eden, parça seçiminde ve parçalar arası geçişlerde uyum sağlamakla görevli kişi.

Beat: Her bir Rap şarkısının temeli (alt yapısı), şarkının ritmidir. Beat Rap şarkının müziği olarak geçiyor ama aynı zamanda Rapçi’yi nasıl Rap yapılacağı konusunda (hız, ses, teknik) yönlendiriyor. Beat şarkıya bir karakter ve his kazandırır.

Salon Stili Tango ve Milongero Stili Tango olmak üzere iki stilde de eğitim vererek hem Türkiye’de hem de Arjantin’de yapılan tangolara uyum sağlamanızı sağlar.

TANGO DANSI GENEL BİLGİ

Endülüs ve İtalyan folklorundan izler taşıyan tango, 19. yüzyılın sonlarında Arjantin’de ortaya çıkmıştır. Kasvetli ve tutkulu görüntüsüyle diğer danslardan ayrılır. Müziği ve kökeni Latin danslarından çok farklıdır. Arjantin’de doğmuş, çok uzun süre keşfedilememiş, hak ettiği yeri bütün dünyanın onu fark etmesiyle almıştır. Her zaman kaba, hırçın bir tarzda olup hareketli ve canlı ritminin yanı sıra son derece hüzünlü ve mutsuzdur. Büyük kentte düş kırıklığına uğrayan göçmenlerin kırılan umutları, sıkıntıları, başkaldırıları bu dansla dışa vurulmuştur. O dönemde tango, kapalı küçük çevrelerin ayıplanan ve hor görülen dansıdır.

Her ne kadar tango bugün ışıltılı dans salonlarında yapılsa da aslen Buenos Aires’in kenar mahallelerinde ve genelevlerinde ortaya çıkmıştır. 19. yüzyılın sonunda Buenos Aires, Avrupa ve Afrika’dan gelen, birçoğu bu yeni ülkede kendini yalnız hisseden göçmenler ve sürgünlerle dolmuştu. Bunlar geçici arkadaşlıklarda, içkide ve kendilerini daha iyi hissetmelerini sağlayacak herhangi bir eğlencede avuntu buluyorlardı. Bu göçler sonunda aradıklarını bulamamışlar ve büyük bir ümitsizliğe düşmüşlerdir. Kendilerini bu ülkede yabancı gibi hissetmişler ve hiçbir yere ait olmama duygusundan kurtulmaya çalışmışlardır. Bu koşullar altında, bu baskı altındaki kültür, yeni bir müziğin doğmasına yol açmıştır. Sosyal baskılar nedeniyle duygularını ifade etmekten kaçınmışlar, bunun yerine kendilerini tangoyla özetlemişlerdir.

Zamanla Buenos Aires’in eğlence ve kültür merkezi olan Calle Coriente’ye ulaşan tango, önemli değişimler geçirerek bir eğlence müziği ve salon dansına dönüşmüştür. 1907’de tangonun yıldızı hızla yükselmiş, Arjantinli müzisyenler tarafından önce Paris’e, oradan da tüm Avrupa’ya ve hatta Uzakdoğu’ya kadar yayılmıştır. Arjantin Tango gerek müzik, gerekse dans olarak her ülkede o ülkenin ulusal kimliğine bürünmüştür. Dünyada 3 farklı şekilde yapılır (Arjantin stili, Amerikan stili ve uluslararası stil). Bugün Arjantin’de tangonun tarihsel gelişimini araştıran bir “Tango Akademisi” bulunmaktadır.

Tango çeşitli kültürlerin karışımıdır; Afrika vuruşları, Kızılderili ritmi ve Latin etkisi Arjantin pampalarının müziğiyle birleşti. Tango adının Afrika tamtamlarının çıkardığı “tango” seslerinden ya da Latince dokunmak anlamına gelen “tangere” fiilinden türediği sanılmaktadır.

Tango adı nereden gelmiş olursa olsun, tango müziği tango dansına da can vermiştir. Hayal kırıklığına uğrayan milyonlarca insan duygularını müziğe de yansıtmıştır -ki bunlar öfke, hüzün, vatan hasreti ve düş kırıklığı olmuştur. Başlangıçta tango, kapalı ve küçük çevrelerin ayıplanan ve hor görülen müziğidir… Aile babaları bu müziğe kuşku ile bakmakta ve bırakın dans etmeyi, sabah fabrikaya çalışmaya giden kız çocuklarının kulakları tango sözlerini ve Bandoneon’un baştan çıkarıcı ezgilerini duymaması için pamukla tıkamaktadır. İlk tangolar Arjantin aristokrasisinin “aşağı” bulduğu bir davranıştı. Bunun nedeni şöyle açıklanabilir: Tango, daha çok genelev dünyasında rağbet görmekteydi. Muhabbet tellalları cafishio veya cafio’lar, çoğunlukla fakir Doğu Avrupa’dan gelen sermaye kadınlar ve kaçamak yapan maceraperestlerin bu yeni ve erotik dansı rahatlıkla yapabilecekleri yer ancak batakhanelerdi… O günlerdeki tangoların adları bu gerçeği yansıtır.

Dönemin tangocu tipini temsil eden guapo veya compadre’ler özel giysiler giyen, kıskanç, kavgacı, bıçak taşıyan, sık sık da hapse giren yarı köylü, yarı şehirli kabadayılardır. Meslekleri çoğunlukla arabacılık, at bakıcılığı ve kasaplıktır. Kendi aralarında ‘compadraje’ adlı kurallar geçerlidir. 1912′de Arjantin’de alt sınıfa seçme hakkı verilmesi, bu sınıfın kültürel özelliklerini daha üst sınıfların tanımasına olanak sağladı. Böylece tango halk arasına karıştı. Durum bir süre sonra değişti. “Aile”nin gidebildiği açık hava eğlence gazinolarında “edepli” tangolar yapılmaya başlandı. Yüksek sosyeteye göre tango, kabul edilemeyecek kadar kaba ve müstehcendi.

Fakat Birinci Dünya Savaşı’ndan çok kısa bir süre sonra tango Fransa’ya taşındı. Fransız sosyetesi tangoyu bağrına bastı. Fakat Avrupa’da yaygınlaşmaya başlayan tango biraz değişime uğramıştı. Tangonun Fransız versiyonu orijinaline göre daha duygusal, daha melankolik ve daha az ihtiraslıdır. Tangonun Paris’teki bu büyük başarısından sonra Arjantin’de halka açık yerlerde tango yapılmaya başlandı. 1940′lar tangonun altın çağı olarak ifade edilir. Fakat 1950′lerde çeşitli nedenlerden ötürü tango tekrar yeraltına dönmeye başladı. Rock ‘n Roll’un yayılması ile birlikte eşli danslar popülaritesini yitirdi. 1950-1980 yılları arasında Arjantin bir sürü diktatör tarafından yönetildi. Dans etmek yasaklandı. Özgürlüklerin gelmesiyle birlikte tango da bütün ihtişamıyla geri döndü.

Türkiye’nin tango ile tanışması Cumhuriyet’in kabulünden hemen sonraya rastlar. Medeni hayatta batıya yönelik yenilemelerin arasında dans da gelmektedir. Fakat Arjantin tango uzun yıllar Türk insanı tarafından benimsenmedi. Bunun en önemli nedeni dans stilinin fazla müstehcen bulunmasıydı. Avrupa’da değişime uğramış stili benimsenmeye başlandı, ama yine de erkekler ve kadınlar hiçbir zaman gerektiği gibi yakın dans etmediler. Tango ve Türkiye ile ilgili asıl inanılmaz olan, Türkiye’nin dünyada tangonun ulusal bir marş gibi söylendiği tek ülke olması. Ulusal marş gibi söylenen şarkı ‘La Cumparsita’, Türkiye’de her düğünün açılış şarkısıdır.

Tango sadece bir dans değildir; bir yaşam stilidir. Tango çoğu şairin şu kelimelerle belirtmeye çalıştığı direkt, duyguların dışa vurumudur: “bir kavganın, kutlamaya dönüşebilme inancı”…